بررسی چالش های معاهده آب و هوایی پاریس “بخش سوم”

🔹بخش سوم 🔹

🔵مضرات اقتصادی معاهده پاریس برای ایران :

♦الف: کاهش درآمد و فروکاهش توسعه اقتصادی :

کشورهای درحال توسعه ازجمله ایران، در مسیر پیشرفت نیازمند استفاده از منابع ملی و بومی و احداث زیرساخت هایی ازجمله نیروگاه ها، پالایشگاه ها، راه ها و غیره می باشند که همگی وابسته به فروش و مصرف انرژی هستند. ولی پذیرش این توافقنامه می تواند محدودیت های زیادی را برای کشور به همراه داشته باشد که با کاهش درآمد ناشی از فروش نفت و گاز و پتروشیمی و.. ، از سرعت پیشرفت و توسعه ایران اسلامی به شدت کاسته خواهد شد و علاوه بر تحریم های بین المللی، با دست خودمان کشور را دچار «خود تحریمی» می کنیم.
این درحالی است که در دهه های گذشته، کشورهای توسعه یافته با استفاده از همین منابع فسیلی پیشرفت کرده اند وحال که نوبت به کشورهای دیگر رسیده، تلاش دارند آنان را از این نعمت الهی محروم سازند.

♦ب: تحمیل هزینه سنگین بر ایران :

به هنگام امضاء اولیه این معاهده توسط خانم ابتکار، ایران متعهد به کاهش ۱۲ درصدی انتشار گازهای گلخانه ‌ای شده است که برای انجام این تعهد، نیاز به هزینه ای معادل ۵۲میلیارد ۵۰۰ میلیون دلاریا ۶۰۰ هزار میلیارد تومان( برابر ۱۲ سال پول یارانه ملت) می باشد، که قاعدتاً👇
این حاتم بخشی ها از جیب ملت بدبختی صورت خواهد گرفت که هر روز شاهد افزایش قیمت ها و کاهش ارزش دارایی خود هستند.

♦ج: اجبار ایران به تولید یا خرید انرژی گران قیمت :

ذخایر نفت و گاز ایران به ترتیب تا ۱۰۰ و ۱۱۷ سال دیگر قابل برداشت هستند درصورتی که کشور امریکا تا ۱۴ سال دیگر و کل قاره اروپا( بدون احتساب روسیه) تا کمتر از ۱۰ سال دیگر می توانند از ذخایر انرژی زیرزمینی خود بهره مند شوند که این به معنای مزیت ایران در انرژی نفت و گاز است.
با توجه به موافقتنامه پاریس، ایران باید از حجم انتشار گاز دی اکسید کربن بکاهد که این امر به معنی👇
چشم پوشی از منابع زیر زمینی ارزان و تولید یا خرید انرژی های گران قیمت از اروپا است .
بدیهی است کشورهای اروپایی که دارای منابع نفت و گاز نیستند علاقه دارند به این معاهده بپیوندند تا با این اقدام به هدف مشخصی برسند و آن این است که از «واردکننده» انرژی فسیلی، به «صادرکننده» انرژی تجدید پذیر تبدیل ‌شوند.

♦این بحث ادامه دارد .با ما همراه باشید ⏪

پسندیدم(۳)نمی پسندم(۰)