نجات جان مصدوم تا تهدید به قتل در روز پر کار اورژانس گراش

روایتی از نجات جان مصدوم تا تهدید به قتل

به گزارش گراش انقلابی به نقل از دلخوش مدیر مسئول گراش انقلابی که خود نیز در اورژانس ۱۱۵ خدمت می کند :

روایتی از خدمت،

دلخوش در عرصه های مختلف مشغول خدمت رسانی به مردم است که یکی از آنها اورژانس است . از روزی پر کار و پر ماجرای اورژانس ۱۱۵ گراش می گوید.

دلخوش :یکشنبه ۲۵ آذر صبح یک مانور آمادگی در برابر زلزله برای طلبه های حوزه علمیه باقرالعوم (ع) داشتیم که با آموزش کوتاهی بعد از مانور به پایان رساندیم.

ظهر بعد از نماز در پایگاه برای صرف ناهار آماده می شدیم که بیسیم پیج کرد و اعلام کرد آقای ۶۳ ساله با علائم قلبی نیاز به آموبولانس دارد ، سریعا اعزام شدیم و پس از معاینه و انجام اقدامات اولیه بیمار را به بیمارستان گراش منتقل کردیم.

هنوز ماموریت تمام نشده بود و برانکارد را به آمبولانس منتقل نکرده بودیم که از مرکز پیام با تلفن همراه من تماس گرفت و اعلام ماموریت دیگری کرد ، بلافاصله به محل رفتیم که کوچه روبروی بانک پارسیان به سمت کلات بود ، در کوچه باریک و ناهموار آمبولانس ما بدلیل سنگینی و بزرگی با بوکسوات و زحمت توسط همکارم آقای ایزدی به محل رسید ، من فورا پیاده شدم و بر بالین بیمار رسیدم و همکارم پس از پارک آمبولانس آمد.

پس از معاینه کامل بیمار هیچ گونه مورد اورژانسی مبنی بر نیاز اعزام بیمار با آمبولانس وجود نداشت. به همراهان بیمار توضیحات دادیم و عرض کردیم که بیمار شما نیازی به اعزام با آمبولانس ندارد؛ در حال صحبت کردن بودیم که تلفن همراه من به صدا در آمد ؛ پس از پاسخگویی متوجه شدم که از مرکز پیام است و اعلام تصادف شدید و یک مصدوم بد حال روبروی گراش سنترکرد. فورا صحبت را تمام کردم و از منزل خارج شدم، به همکارم گفتم اگر با آمبولانس برویم ممکن است کمی زمان بر باشد بدلیل اینکه مصدوم بد حال است من با دو به محل می روم. 

از آنجا کیف کمک های اولیه که وزنی حدود ۲۰کیلو دارد را برداشتم و شروع به دویدن کردم. حدود یک دقیقه و نیم طول کشید که  نفش نفس زنان بر بالین بیمار رسیدم.

بیمار هیچ علام حیاتی نداشت ؛ خونریزی شدیدی داشت ، هنوز آمبولانس نرسیده بود؛ فورا کنترل خون ریزی و باز کردن راه هوایی را انجام دادم ناگهان احساس کردم بالای سرم یک آقایی سر و صدا می کند و در کار ما دخالت می کند و عملیات احیا را کند می کند.

من هم صدا زدم ساکت باش اجازه بده کارم را انجام بدم مریض بد حال است بجای این حرف ها راه را باز کنید که آمبولانس برسه و همکارم بیاد و کمک کند . در این حال ایشان من را به قتل تهدید می کرد و به اطرافیان گفته بود که من او می کشم !!!……… چرا به من گفته ساکت باش!!!…..

خب پس از حدود ۲ دقیقه بعد از من آمبولانس رسید و بیمار را با ملاحظات مربوط به بیماران ترومایی منتقل کردیم داخل آمبولانس ، سریعا عملیات احیای پیشرفته را آغاز کردیم و به همکارم گفتم سریع با آژیر ممتد حرکت کن . در حین مسیر بودیم که علامت های موفقیت عملیات احیا را دیدم و پس از ادامه عملیات در بیمارستان خدا را شکر مریض احیا شد و cpr  موفق بود. 

پس از تحویل بیمار به بیمارستان متوجه شدم لباسم غرق خون شده است ، همچنین اکسیژن آمبولانس بدلیل رها شدن پس از خروج فوری مصدم از آمبولانس تخلیه و تمام شده بود. با همکارم به تاسیسات رفتم که کپسول را شارژ کنیم ، به همکارم گفتم شما زحمت کپسول بکش من هم میروم رختشور خانه و لباسم را بشویم .

لباسم را در آورده بودم و از طرفی هم  فقط یک کپسول آماده شده بود که مجدد اعلام تصادف دیگری شد، فورا سوار آمبولانس شدیم  چون لباس کامل نداشتم کاپشن اورژانس را پوشیدم و مجدد به محل اعزام شدیم وپس از اقدامات اولیه مصدوم را به مرکز درمانی منتقل کردیم .

اذان مغرب گذشته بود که ما به پایگاه برگشتیم . نماز مغرب و عشاء را خواندیم و با اجازتون صبحانه و ناهار و شام را یکجا با هم صرف کردیم.

من افتخار می کنم که خدمت گذار مردم هستم هر چند بعضی مواقع با بی لطفی های بعضی ها مواجه می شویم. قبلا هم کتک خورده بودیم و با سنگ و آجر به استقبال مان آمده اند برخی افراد……..

ولی شیرینی نجات مصدومین و بیماران خستگی را از تن ما خارج می کند .

آرزو می کنم که ان شاالله همیشه همه سالم باشند و هیچ کسی نیاز به اورژانس نداشته باشد . 

پسندیدم(۲۵)نمی پسندم(۶)